Ο Θεοδόσης Π. Τάσιος, καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, πραγματοποίησε την τρίτη διάλεξή του στις 19 Οκτωβρίου του 2010 με θέμα «Κοινωνία και Περιβάλλον (Τώρα; Με την κρίση;)». Η τρίτη αυτή διάλεξη του Κύκλου «Φιλοσοφία και Κοινωνία» αναφέρεται στον περιβαλλοντικό προβληματισμό ως κατ’ ουσίαν ηθικοπολιτικού ζητήματος στηριζόμενου στη μόνη νοητή αξιόγονο πηγή που είναι ο ίδιος ο Άνθρωπος. Σήμερα μάλιστα, την κρίσιμη περίοδο της οικονομικής κρίσης που διανύει η Ελλάδα, το θέμα αυτό είναι υψίστης σημασίας. Μέσα στην οικονομική ύφεση, η ελληνική Κοινωνία έχει πολλαπλό συμφέρον να δώσει προτεραιότητα στα περιβαλλοντικά ζητήματα.
"κατεβάστε" εδώ το αρχείο ΗΧΟΥ της ομιλίας με δεξί "κλίκ" & save target/link as
«Πρώτα-πρώτα διότι τώρα ακριβώς συνειδητοποιήσαμε τη μεγάλη σημασία της ηθικής ντομπροσύνης σε πολλά πρακτικά θέματα της Κοινωνίας μας. Τώρα καταλάβαμε ότι μια έμμονα ηθική στάση στα καθημερινά πολιτικά μας ζητήματα, παράγει σπουδαία (και βραχυπρόθεσμα ακόμη) συλλογικά αποτελέσματα – αποτρέποντας μεσοπρόθεσμους κινδύνους. Είναι δε το Περιβαλλοντικό, ένα κατεξοχήν ηθικό πρόβλημα, αφού μυωπικότατα μετακυλίαμε στα παιδιά μας (ή και στην αφεντιά μας γι’ “αργότερα”) το κόστος για το ξεβρόμισμα του αέρα, των νερών και των χωραφιών μας. Υποθηκεύαμε (έως “εκπορνευόμασταν”) την υγεία και την ασφάλειά μας, για να μπορούμε λέει να “περνάμε καλά σήμερα”».
«Επίσης «μέσα στην ύφεση είναι ευκαιρία να υιοθετήσουμε φιλοπεριβαλλοντική βιοτροπία (life style που λέμε στα χωριά μας) όπως:
– Μείωση υπεργεννητικότητας σε πλανητική κλίμακα.
– Μείωση ενεργειακής κατανάλωσης, και προώθηση των μέτρων εξοικονόμησης ενέργειας.
– Αποφασιστική μείωση κατανάλωσης του πολύτιμου νερού, κυρίως μεν χάρις στον εξορθολογισμό των αρδεύσεων, αλλά και μέσω έξυπνων συστημάτων ανακύκλησης χρησιμοποιημένων υδάτων.
– Όχι άλλο ξεσάλωμα κρεοφαγίας, με τις άμεσες συναλλαγματικές μας ζημίες και τις έμμεσες (αλλά τόσο βέβαιες) βλάβες της υγείας μας – άσε την κακουργηματική συμπεριφορά μας στα ζώα των εκτροφείων.
– Διαχειρισθείτε έξυπνα μέσα στο σπίτι τα σκουπίδια σας: Είναι πολύ οικονομικότερο για την Κοινότητά σας απ’ ό,τι οι δαπανηρότατοι ΧΥΤΑ (συν τα πρόστιμα…).
– Συμμαζέψτε το μυαλό σας, εντείνετε την εγρήγορσή σας για ν’ αποφύγουμε τις φρικτές πυρκαγιές του δασικού μας πλούτου.
Παρατηρείστε ότι όλες ετούτες οι πράξεις επιβάλλονται απ’ την κρίση, για λόγους οικονομίας – κι έχουν ως απλή παρενέργεια την Περιβαλλοντική βελτίωση!
Κι η λεγόμενη “πράσινη ανάπτυξη”; Είναι άραγε τώρα ευκαιρία να την προωθήσουμε; Ή μήπως είναι “πράσιν’ άλογα” ;
Η απάντηση (όπως και σε όλα ανεξαιρέτως τα πολιτικά ερωτήματα) εξαρτάται απ’ τις αξίες και τις συμπεριφορές των μελών της Κοινότητας: Επειδή μεγάλο πλήθος από μάς απεχθανόμαστε τα άθλια τροφικά προϊόντα που μας πασάρει η μερκαντιλιστική αποθράσυνση, είμαστε έτοιμοι να τρώμε λιγότερες ποσότητες από διαπιστευμένα “βιολογικά” προϊόντα με υψηλότερες τιμές μονάδος. Αναλόγως, δεν ανεχόμαστε άλλο την εμφανέστατα ψευδή κοστολόγηση της θερμικής ενέργειας –βλέπουμε μπροστά μας το κατακλυσμιαίο κόστος της κλιματικής αλλαγής– και προτιμάμε τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.
Ιδού γιατί, τώρα ιδίως, οι Κοινωνίες μας είναι ώριμες να προωθήσουν την “πράσινη ανάπτυξη” – ακόμη και για οικονομικούς λόγους: Υπάρχει νέας κατηγορίας καταναλωτικό κοινό!».
Ανεξαρτήτως των πιο πάνω πρακτικών λόγων που ενθαρρύνουν τον περιβαλλοντικό προβληματισμό σήμερα, η διάλεξη θα παρουσιάσει και μια φιλοσοφικότερη ανάλυση των συνιστωσών αυτού του προβληματισμού, μαζί με πρόσφατα πειστικά στατιστικά στοιχεία που δικαιώνουν πλήρως όσους έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου τον τελευταίο καιρό.
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
«Μείωση υπεργεννητικότητας σε πλανητική κλίμακα»
Αυτό πως θα γίνει; Θα κάνουμε το όνειρο του χιτλερ πραγματικότητα; Μαζικοί βίαιοι ευνουχισμοί;
Η πραγματικότητα μας λέει: Αν μειωθεί ο πληθυσμός ενός κράτους από υπογεννητικότητα τότε το κράτος με την υπεργεννητικότητα θα στείλει μετανάστες και θα επιδιώξει να φτιάξει αποικία.
Γιατί να θέλει ένα κράτος να αυτοακρωτηριαστεί;
Στην χειρότερη περίπτωση το κράτος της υπεργεννητικότητας μπορεί να κάνει ένα πόλεμο και να εξασφαλίσει τους πόρους διαβίωσης για τους κατοίκους του.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι από το 1900 υπάρχει το παραμύθι: Έχουμε υπεργεννητικότητα, τα τρόφιμα δεν φτάνουν για όλους, σε 10-20-30 χρόνια έρχεται η καταστροφή. Σύμφωνα με τις προβλέψεις, τα στατιστικά κτλ.