Αντίφωνο

Επιστημες- Φιλοσοφια-Τεχνες-Θεολογια

Monday, May 21st

Last update06:00:00 AM GMT

You are here:: ΘΕΜ. ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ - Κοσμολογία-Διαδίκτυο-Χάος - Oμιλίες-Παρουσιάσεις - Η παρούσα στιγμή στην Αρχιτεκτονική. Σκέψεις για την ανάδυση της χρονικότητας στο αρχιτεκτονικό έργο


Η παρούσα στιγμή στην Αρχιτεκτονική. Σκέψεις για την ανάδυση της χρονικότητας στο αρχιτεκτονικό έργο

E-mailΕκτύπωσηPDF

Δημήτρης Κωστελέτος 

 Συνήθως ο χρόνος στην Αρχιτεκτονική νοείται ως ιστορικότητα. Ξετύλιγμα μορφών και στυλ που χαρακτηρίζουν τις εκάστοτε ιστορικές περιόδους. Ο μοντερνισμός των πρωτοποριών της Αρχιτεκτονικής του τέλους του 19ου και των αρχών του 20ου αιώνα θεωρώντας ως κατεξοχήν στοιχεία της Αρχιτεκτονικής την μορφή, την επιφάνεια και τον χώρο, κατανόησε το χρόνο σαν ένα μέτρο του χώρου -- αυτό που του δίνει ρυθμό και έδωσε σημασία στη διάρκεια. Αντίθετα για την μεταμοντέρνα κουλτούρα η αρχιτεκτονική δημιουργία είχε κατεύθυνση που ανασκάλευε τις στιγμές  του παρελθόντος και χρονικό ορίζοντα που τον καθόριζαν οι επιλεκτικές λειτουργίες της μνήμης. Ο χρόνος είναι υποκειμενικός ως βίωμα αλλά και αντικειμενικός ως μέτρηση -- αναλογία. Είναι ένα είδος κατασκευής. Ο «πανδαμάτωρ» χρόνος του Ηράκλειτου συνιστά ένα είδος χρονικότητας που επιτρέπει στο έδαφός της το ξετύλιγμα τόσο του υποκειμενικού βιώματος όσο και του αντικειμενικού μετρήματος. Τι είναι όμως αυτό που καθιστά δυνατή την εκπτύχωση του αρχιτεκτονήματος στο χρόνο; Σε τι συνίσταται η χρονικότητα για την αρχιτεκτονική; Η ομιλία θα επιχειρήσει να αναδείξει τις «εκτός ιστορικότητας» ή «κουλτούρας» πλευρές της αρχιτεκτονικής που την συνδέουν με το παιχνίδι του χρόνου. Αφού εξηγήσει την γενεαλογική σχέση της αρχιτεκτονικής με την κίνηση και το παιχνίδι της εγγύτητας -- απόστασης που συντελείται στους  κόλπους της, θα σταθεί στην «παρούσα στιγμή» του αρχιτεκτονικού συμβάντος που εξακτινώνεται ταυτόχρονα προς τις τρεις διαστάσεις του χρόνου και παράγει ατμόσφαιρες. Μέσα από ένα νέο σχήμα κατανόησης του αρχιτεκτονικού έργου θα γίνουν φανερά τα στοιχεία εκείνα που συντελούν στην ανάδυση της χρονικότητας εντός του και που συνδέουν το αρχιτεκτόνημα όχι τόσο με το εφήμερο ή το αιώνιο όσο με το περιορισμένο και το απεριόριστο, το μορφοποιημένο και το άμορφο.

ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ
Συμπόσιο με θέμα:«Επιστήμη και Τέχνη-Η συνάντησή τους στο Χρόνο» 
Αθήνα 20-22 ΙανουαρίουΤόπος διεξαγωγής: Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο

Γράψτε σχόλιο
Your Contact Details:
Σχόλια:
[b] [i] [u] [url] [quote] [code] [img]   
Security
Security Image
Please input the anti-spam code that you can read in the image.

Ετικετες

Clement O. Lacan J Zirard R. Αγγελής Δ. Αζίλογλου Μ. Βάσσης Λ. Βαμβουνάκη Μ. Βιρβιδάκης Σ. Βραχνός Κ. Γεωργίου Θ. Γιωσαφάτ Μ. Γραμματικάκης Γ. Γρηγοράτος Μ. Δοξιάδης Απ. Δοξιάδης Αρ. Ζεπάτος Α. Ζηζιούλας Ι Ζιαμπάρας Δ. Ζουμπουλάκης Σ. Ζουράρις Κ. Ζώης Ι. Ιωαννίδης Δ Γ. Καλιόρης Γ. Καλογερόπουλος Α. Καραμπελιάς Γ. Καρυώτης Θ. Κασιμάτης Γ. Καστοριάδης Κ. Καστρινάκης Γ. Κεσμέτη Ν. Κιουρτσάκης Γ. Κομνηνός Σ. Κονδύλης Π. Κοσμόπουλος Δ. Κοτζιάς Ν. Κουτσουρέλης Κ. Κριμιζής Σ. Κυριαζόπουλος Σ. Λιγομενίδης Π. Λορεντζάτος Ζ. Λυγερός Ν. Μαλεβίτσης Χ. Χ. Μαριάς Ν. Μαυρόπουλος Δ. Μητραλέξης Σ. Μιστριώτης Α. Μνημόνιο Μουρούλης Δ. Μπέγζος Μ. Μπαλτάς Δ. Μπλάθρας Κ. Νίκολης Ι. Νανόπουλος Δ. Νευροκοπλή Β. Ξυδάκης Ν. Πανταζόπουλος Γ. Παντούλας Θ. Παπαγιώργης Κ. Παπαδόπουλος Χ. Παπαθανασίου Θ. Παπαϊωάννου Κ. Παραδείσης Ν. Πεντζίκης Ν. Πικιώνης Δ. Πλεξίδας Ι. Προγκίδης Λ. Ράπτης Ν. Ροδίτης Α. Σαλεμής Γ. Σαραντάρης Γ. Σταυρόπουλος Β. Στεφανίδης Μ. Τάσιος Θ. Ταμπάκης Ν. Τερζάκης Φ. Τζουβάνος Δ. Τσικρικάς Ζ. Τσιρόπουλος Κ. Τσιτσίγκος Σ. Τσολάκης Χ. Τσουκαλάς Κ. Τσούκας Χ. Φωκάς Α. π. Γκανάς Ε. π. Γοντικάκης Β. π. Θερμός Β. π. Παπαδόπουλος Χ. π. Φάρος Φ. 
 Παπαπέτρου Κ.

Σε Δημόσια Διαβούλευση

Έχουμε 94 επισκέπτες συνδεδεμένους

Βρείτε μας στο Facebook