Με αφορμή τις όπερες που θα ανεβούν στην Εθνική Λυρική Σκηνή την περίοδο 2011-2012, ο καθηγητής Μάνος Στεφανίδης και ο συνθέτης Νίκος Ξανθούλης επιχείρησαν ένα ταξίδι στην ιστορία τής Μουσικής και των Εικόνων. Ξεκινώντας από το έργο και τον συνθέτη του, αναζήτησαν την πνευματική ατμόσφαιρα τής εποχής, τις καλλιτεχνικές εκείνες τάσεις που οδηγούν στην δημιουργία τού ολικού έργου τέχνης που λέγεται όπερα, οπερέτα, μπαλέτο ή μουσικό θέατρο.Την Τετάρτη 12 Οκτωβρίου στο Φουαγιέ τής Εθνικής Λυρικής Σκηνήςη διάλεξη αφορούσε το έργο τού ΓΚ. Ντονιτσέτι: «Το Ελιξήριο τού Έρωτα» και το θέμα τής διάλεξης:«Εικόνες του Έρωτα - ένας συνθέτης τού Belcanto μεγαλωμένος ανάμεσα σε εικόνες από το πρώιμο Βυζάντιο έως τον Giotto».
πηγή: Αντίφωνο
Σχόλια (2)
- 27-11-2011 16:19 |94.71.204.xxx| Συμεων Δανιηλιδης
Ασχετο αλλα χρησιμο για οσους ενδιαφερονται για οπερα.
Το 2007 η "Καθημερινη" κυκλοφορησε μια σειρα με 25 οπερες.Οι εγγραφες ειναι εξαιρετικες και καθε οπερα συνοδευεται απο κατατοπιστικο βιβλιο που περιεχει και το λιμπρετο.Τιμη 8.90 η καθε οπερα,μια πολυ πολυ εντιμη εκδοση.
Joomla components by Compojoom
«Το Βυζάντιο: Η παρούσα ζωή απολακτίζεται, υπέρ της ζωής επέκεινα»
Η ματιά του Μάνου Στεφανίδη στη βυζαντινή τέχνη δεν είναι, βέβαια, ισοπεδωτική.
Αφηγείται παρά ταύτα, από συστάσεώς της, τη χριστιανική προσέγγιση στο θέμα τής επιθυμίας κατά τρόπο που προδιαγράφει τήν (υπό το πρίσμα τρεχουσών ιεραρχήσεων) απόρριψή της.
Ας μου επιτραπεί να αντιτείνω:
Προ «νεωτερικότητας», η αναγνώριση ορίου δεν θα μπορούσε, προφανώς, να θεμελιωθεί παρά μόνο σε έναν θέσφατο λόγο. Καταμεσής οριζόντων της «απελευθωμένης επιθυμίας», γνωρίζουμε πάντως – ιδίοις… πέντε αισθήσεσι – σήμερα ότι, διαγραφομένου του ορίου, εκείνο που απαρνούμαστε δεν είναι μόνο το αύριο αλλά, αυτό κιόλας, το τώρα.