Ὁ Χρῆστος Γιανναρᾶς γεννήθηκε τὸ 1935 στὴν Ἀθήνα ὅπου καὶ σπούδασε Θεολογία, ἐνῷ συνέχισε μὲ σπουδὲς Φιλοσοφίας στὴ Βόννη καὶ τὸ Παρίσι. Διδάκτωρ Θεολογίας τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης καὶ Φιλοσοφίας τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Σορβόννης. Διετέλεσε καθηγητὴς φιλοσοφίας στὸ Πάντειο Πανεπιστήμιο Πολιτικῶν καὶ Κοινωνικῶν Ἐπιστημῶν τῆς Ἀθήνας, στὸ Τμῆμα Διεθνῶν καὶ Εὐρωπαϊκῶν Σπουδῶν. Ἐπίσης, ἔχει διδάξει βυζαντινὴ θεολογία καὶ Φιλοσοφία στὸν Ἅγιο Σέργιο Παρισίων, στὸ Ἰνστιτοῦτο Οἰκουμενικῶν Σπουδῶν (Παρίσι), στὴ Θεολογικὴ Σχολὴ τῆς Γενεύης, στὴ Φιλοσοφικὴ Σχολὴ Κρήτης (Ρέθυμνο) κ.ἀ.

Κορυφαία προσωπικότητα στὸ χῶρο τῆς θεολογίας καὶ τῆς φιλοσοφίας, ἔχει δημοσιεύσει περὶ τὰ ἑξηνταπέντε (65) βιβλία, μερικὰ ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἔχουν μεταφραστεῖ στὰ ἀγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ρωσικά, ρουμανικά, σερβικά, ἰταλικά. Τὸ κύριο μέρος τῆς συγγραφικῆς του ἐργασίας ἀντιπροσωπεύει μακρὰ πορεία σπουδῆς καὶ ἔρευνας τῶν διαφορῶν ἀνάμεσα στὴν ἑλληνικὴ καὶ τὴ δυτικοευρωπαϊκὴ φιλοσοφία καὶ παράδοση· διαφορῶν ποὺ δὲν ἐξαντλοῦνται στατικὰ στὸν τόπο τῆς θεωρίας, ἀλλὰ καθορίζουν τὸν τρόπο ἢ τὴν πρακτικὴ τοῦ βίου, δηλαδὴ ὅ,τι ὀνομάζουμε πολιτισμό. Παράλληλα, μὲ τακτικὴ ἐπιφυλλιδογραφία (παλαιότερα ἐπὶ δέκα χρόνια στὸ Βῆμα καὶ ἀπὸ τὸ 2000 στὴν Καθημερινή) παρεμβαίνει στὴν κοινωνικὴ καὶ πολιτικὴ ἐπικαιρότητα. Κάποιες συγγραφικές του ἀπόπειρες νὰ καταθέσει μαρτυρία τῆς ἐμπειρίας γεγονότων, περιηγήσεων ἢ παθῶν, θὰ μποροῦσαν ἴσως νὰ ἐνδιαφέρουν τὴ λογοτεχνία.